Abnicyncja komorowa a ablacja leków antyarytmicznych cd

Randomizacja była rozwarstwiona według ośrodka i to, czy wystąpiły kwalifikujące się zaburzenia rytmu, podczas gdy pacjent był leczony amiodaronem lub AAD innym niż amiodaron. Zastosowano blokowy model losowania z losowo dobranymi rozmiarami bloków 2 i 4 na podstawie skomputeryzowanego generatora liczb losowych z sekwencyjnie ponumerowanymi nieprzezroczystymi, zapieczętowanymi kopertami dla każdej warstwy. Ze względu na charakter interwencji pacjenci i lekarze leczący zdawali sobie sprawę z zadań grupy badawczej. Pacjenci w grupie leczonej eskalowaną terapią byli leczeni amiodaronem lub amiodaronem i meksyletyną zgodnie z lekiem i dawką przyjętą w czasie arytmii wskaźnikowej. Pacjenci, u których wystąpiły zaburzenia rytmu podczas podawania jakiegokolwiek AAD innego niż amiodaron, byli leczeni amiodaronem w dawce 400 mg dwa razy na dobę przez 2 tygodnie, a następnie dawka 400 mg na dobę przez 4 tygodnie, a następnie 200 mg na dobę. . Pacjenci, u których wystąpiły zaburzenia rytmu podczas przyjmowania amiodaronu w dawce dziennej mniejszej niż 300 mg, byli leczeni dawką nasycającą 400 mg dwa razy na dobę przez 2 tygodnie, po czym następowało 400 mg na dobę przez tydzień i 300 mg na dobę. za dzień później.13 Pacjenci, u których wystąpiły zaburzenia rytmu serca pomimo przyjmowania co najmniej 300 mg amiodaronu na dobę, byli leczeni ciągłym amiodaronem z dodatkiem meksyletyny (w dawce 200 mg trzy razy na dobę).
Pacjentów w grupie ablacyjnej poddano zabiegowi w ciągu 14 dni po randomizacji. Procedury były zgodne ze standardowym podejściem, które ukierunkowane było na wszystkie indukowalne częstoskurcze komorowe. 14 Szczegóły dotyczące procedury ablacji znajdują się w sekcji Metody w dodatkowym dodatku.
Programowanie ICD
Aby zminimalizować obciążenie, ICD zaprogramowano zgodnie ze standardowym protokołem po randomizacji na podstawie najlepszych dostępnych dowodów w momencie rozpoczęcia badania.15,16 Szczegółowe informacje dotyczące programowania ICD znajdują się w sekcji Metody w dodatkowym dodatku.
Mierniki rezultatu
Pierwszorzędowym rezultatem był zgon występujący w dowolnym momencie po randomizacji lub burzy tachykardii komorowej (trzy lub więcej udokumentowanych epizodów częstoskurczu komorowego w ciągu 24 godzin) lub odpowiedni wstrząs ICD po 30-dniowym okresie leczenia. 30-dniowy okres leczenia został nałożony w celu wykluczenia wyników niekrytycznych, które mogą wystąpić przed odpowiednim obciążeniem lekiem lub rzeczywistą wydajnością ablacji cewnika. Wcześniejsze drugorzędne wyniki obejmowały każdy ze składników pierwotnego wyniku i negatywnych skutków. Szczegóły dotyczące wyników prób podano w sekcji Metody w dodatkowym dodatku.
Zdarzenia kliniczne i epizody zaburzeń rytmu wykryte przez ICD zostały w sposób zaślepiony przez członków niezależnej komisji, z oceną dwóch członków w odniesieniu do pierwotnych wyników i pełną rewizją komisji w przypadku braku porozumienia. Z góry ustaliliśmy, że pierwotny wynik obejmowałby tylko epizody, dla których elektrogramy urządzenia były dostępne do przeglądu (klasyfikowane jako zdarzenia kategorii 1). W analizie wtórnej uwzględniono zdarzenia, dla których informacje dotyczące elektrogramu zostały zastąpione, ale częstość tachykardii była zgodna z częstością stwierdzonych epizodów częstoskurczu komorowego u tego samego pacjenta (tj. Długość cyklu, która różniła się od wcześniej stwierdzonej komorowej arytmii o mniej niż 40 msec), klasyfikowane jako zdarzenia kategorii 2.
Poważne działania niepożądane zdefiniowano jako te, które spowodowały lub przedłużyły hospitalizację z powodów sercowo-naczyniowych lub były zagrażające życiu lub śmiertelne.
[więcej w: leczenie chrapania warszawa, plastyka krocza, usuwanie blizn potrądzikowych ]

Powiązane tematy z artykułem: leczenie chrapania warszawa plastyka krocza usuwanie blizn potrądzikowych