cisnienie krwi w naczyniach wlosowatych klebków nerkowych

Zasadniczą, więc właściwością krążenia krwi w nerce jest to, że kłębki nerkowe, jako sieć naczyń włosowatych, znajdują się pomiędzy dwoma naczyniami tętniczymi, co dawni autorzy nazywali rete mira bile, czyli cudowną siecią. Z powodu tych dwóch czynników anatomicznych, to jest podwójnego układu naczyń włosowatych i różnicy w przekroju naczynia doprowadzającego i odprowadzającego kłębka – ciśnienie krwi w naczyniach włosowatych kłębków nerkowych jest o wiele wyższe niż w naczyniach włosowatych innych narządów. Ciśnienie zaś w naczyniach włosowatych kanalików może być nawet niższe niż ciśnienie w naczyniach włosowatych gdziekolwiek w ustroju. W roku 1842 Bourman podał pierwszy opis głównych rysów histologicznych nerki. Wnioskował on z nich, że krew przechodząc pod wysokim ciśnieniem przez cienkościenne naczynia włosowate kłębka filtruje się w nim przepuszczając do światła torebki Bowmana wodę i sole. Kanaliki z komórkami nabłonkowymi, odpowiadającymi wyglądem komórkom innych gruczołów o czynności wydzielniczej, miały wydzielać składniki stałe moczu do pynu wodnego spływającego z kłębka, czyli czynność nerki miałaby się, sprowadzać według Bowmana – do czynności wydzielniczej. [przypisy: nitkowiec ludzki, elektrostymulacja wskazania, zhemolizowana krew ]

Powiązane tematy z artykułem: elektrostymulacja wskazania nitkowiec ludzki zhemolizowana krew