Jednoustrojowa szczepionka przeciw wirusowi polio typu 1 u noworodków ad 5

Po losowym przypisaniu do grupy szczepionek jednowartościowych lub grupy szczepionek trójwartościowych osobnicy w dwóch grupach nie różniły się istotnie pod względem wyjściowej charakterystyki, seroprewalencji lub mian przeciwciał polio. Seropowalenność wynosiła 97,0% w grupie otrzymującej szczepionkę monowalentną i 95,8% w grupie szczepionki trójwalentnej w przypadku wirusa polio typu 1, odpowiednio 92,6% i 96,8%, w przypadku wirusa polio typu 2 i odpowiednio 82,3% i 86,8% w przypadku wirusa polio typu 3 (Tabela 1). Tabela 2. Tabela 2. Wskaźniki serokonwersji i mediany wzajemnego mian przeciwciał przeciwko typom 1, 2 i 3 wirusa polio po szczepieniu po urodzeniu i po 30 dniach oraz skumulowanych stawkach i mianach wzajemnych po 60 dniach, według badania. Rysunek 2. Rycina 2. Całkowite mediany wzajemne miana przeciwciał przeciwko wirusowi polio typu przed szczepieniem po urodzeniu, przed szczepieniem 30 dni i po 60 dniach, zgodnie z przydziałem grupy. Grupa szczepionek monowalentnych odnosi się do osobników, którzy otrzymali jedną dawkę pojedynczej doustnej szczepionki przeciw wirusowi polio typu przy urodzeniu i jedną dawkę po 30 dniach. Grupa szczepionek trójwartościowych odnosi się do osobników, którzy otrzymali dawkę trójwartościowej doustnej szczepionki przeciw polio w momencie narodzin oraz dawkę jednojelitowej doustnej szczepionki przeciw polio w 30 dniu. Duże czarne kółka wskazują medianę miana; stałe pionowe linie, 25 i 75 percentyle; przerywane pionowe linie, wartości odstające, które są mniejsze niż 1,5-krotność wartości 25. i 75. percentyla; i otwarte kółka, ekstremalne wartości odstające. P1 oznacza wirus polio typu 1, wirus polio P2 i wirus polio typu P3 typ 3.
Częstotliwość serokonwersji do wirusa polio typu podczas 30-dniowej wizyty po podaniu badanej szczepionki w chwili urodzenia wynosiła 55,4% w grupie szczepionki monowalentnej, w porównaniu z 32,1% w grupie szczepionek trójwartościowych (P <0,001); wskaźniki serokonwersji do typu 2 wynosiły odpowiednio 7,8% i 62,1%; a wskaźniki serokonwersji do typu 3 wynosiły odpowiednio 0,8% i 16,8% (tabela 2). Wśród osób, u których nastąpiła serokonwersja, nie było znaczących różnic w medianie mian w zależności od serotypu lub grupy badanej (Tabela 2). W grupie otrzymującej monowalentną szczepionkę średnie wzajemne miano w całej próbce wzrosło z 181 do 1448 lub więcej dla typu 1, zmniejszyło się z 114 do 14 dla typu 2 i zmniejszyło się z 36 do 7 dla typu 3. W szczepionce trójwartościowej w grupie ogólnej, ogólne me- dyczne odwrotne miano wzrosło ze 144 do 1152 dla typu 1, wzrosło z 114 do 1152 dla typu 2 i zmniejszyło się z 57 do 14 dla typu 3. Ogólne mediana miana różniły się istotnie w obrębie badanych grup zgodnie z wizytą ( P <0,01 dla wszystkich porównań). Podobnie całkowite mediana miana podczas wizyt 30-dniowych i 60-dniowych różniła się istotnie pomiędzy grupami badanymi dla każdego serotypu (P <0,01) (Figura 2).
Obecność przeciwciał matczynych była czynnikiem ryzyka niepowodzenia serokonwersji w poliovirusie typu w grupie szczepionek monowalentnych oraz typu i 2 w grupie szczepionek trójwartościowych. W grupie otrzymującej jedno wartościową szczepionkę 53 z 68 pacjentów (77,9%) z niskim poziomem przeciwciał matczynych (definiowanych jako odwrotne miano .64) przeszło serokonwersję, w porównaniu z 75 z 163 pacjentów (46,0%) z wysokimi poziomami ( zdefiniowane jako odwrotne miano> 64) (P <0,001) [patrz też: prowadzenie ciąży Warszawa, ginekolog Warszawa Śródmieście, rewitalizacja pochwy ]

Powiązane tematy z artykułem: ginekolog Warszawa Śródmieście prowadzenie ciąży Warszawa rewitalizacja pochwy