Jednoustrojowa szczepionka przeciw wirusowi polio typu 1 u noworodków ad 7

W dniu 0 prowokacji, 9,5% osobników (40 z 421) wydało wirusa polio typu 1, 12,1% (51 z 421) wydalonego wirusa polio typu 2, 6,7% (28 z 421) wydalonego wirusa polio typu 3 i 0,5% ( 2 z 421, oboje byli w grupie z monowalentną szczepionką) wydalili mieszaninę typu 2 i 3. W żadnej próbce kału nie wykryto wirusa polio typu dzikiego. Ogółem u 42,3% badanych niemowląt (161 z 381) w trakcie każdej wizyty po prowokacji wydalono wirusa polio typu – 32,7% (66 z 202) osób z grupy szczepionek monowalentnych w porównaniu z 53,1% (95 z 179) w grupie szczepionek trójwartościowych (P <0,001). Pacjenci w grupie otrzymującej monowalentną szczepionkę mieli niższe wartości wydalania niż te w grupie szczepionek trójwalentnych w każdym punkcie oceny (7, 14, 21 i 28 dni) po prowokacji (Tabela 3). Różnica w wydalaniu wirusa polio typu pomiędzy dwiema grupami była istotna przed prowokacją (dzień 0) (P = 0,03) i w dniu 7 po prowokacji (P = 0,001), ale nie w innych wizytach po wezwaniu. Zdarzenia niepożądane po szczepieniu
W trakcie 30-minutowego okresu obserwacji po podaniu szczepionki nie odnotowano żadnych bezpośrednich poważnych działań niepożądanych i tylko pięć mniejszych działań niepożądanych (wszystkie z udziałem wymiotów). Pięciu pacjentów przyjęto do szpitala w ciągu 2 dni po urodzeniu, aby otrzymać fototerapię z powodu żółtaczki. Jeden pacjent był hospitalizowany z powodu niewydolności serca z powodu wrodzonej wady serca. U trzech innych pacjentów stwierdzono ciężkie zdarzenia niepożądane (zapalenie płuc, posocznica i wrodzona wada serca); wszyscy trzej badani (pochodzący z tego samego miejsca badań) zmarli; dwoje niemowląt (jeden z zapaleniem płuc i jeden z posocznicą) znalazło się w grupie szczepionek monowalentnych, a jedno niemowlę (z wrodzoną wadą serca) było w grupie szczepionek trójwalentnych. Żadne niepożądane zdarzenia ani zgony nie zostały przypisane interwencji próbnej.
Dyskusja
Dane te mają wpływ na stosowanie doustnej szczepionki polio jednowartościowej typu w globalnej inicjatywie na rzecz eliminacji choroby Heinego-Medina. Po pierwsze, ta szczepionka jest znacznie bardziej immunogenna niż trójwalentna szczepionka doustnego polioawirusa w indukowaniu serokonwersji specyficznej dla danego typu; po drugie, szczepienie jednowartościowym typem w porównaniu z trójwalentną doustną szczepionką przeciw wirusowi polio znacząco zmniejsza późniejsze wydalanie doustnego wirusa polio typu po prowokacji monowalentną szczepionką; i po trzecie, szczepienie monowalentną szczepionką po początkowym szczepieniu trójwalentną szczepionką wydaje się być równie skuteczne w zamykaniu luk immunologicznych typu 1, jak szczepienie monowalentną szczepionką u wcześniej nieszczepionych niemowląt lub u tych, którzy przeszli wstępne szczepienie za pomocą jednowartościowej szczepionki.
Jednym z powodów, dla których ta monowalentna szczepionka jest znacznie bardziej immunogenna w indukowaniu swoistej dla danego typu przeciwciał odpowiedzi niż szczepionka trójwalentna, może być to, że ta monowalentna szczepionka ma wyższą siłę działania niż poprzednie jednowartościowe szczepionki stosowane w Stanach Zjednoczonych i innych krajach uprzemysłowionych w latach 60. XXI wieku21 (tj. .1 000 000 CCID50, w porównaniu z 200 000 CCID50). Wyższą moc wybrano na podstawie przeglądu wcześniejszych badań w krajach rozwijających się21 oraz w ramach strategii zatwierdzania regulacyjnego w celu usunięcia niepotrzebnych szczepów Sabin z trójwalentnej doustnej szczepionki przeciw wirusowi polio, zachowując jednocześnie wszystkie inne wymagania dotyczące formułowania trójwalentnego doustnego wirusa polio. szczepionka.
Wydalanie w 7 dniu po prowokacji było znacząco zmniejszone w grupie otrzymującej monowalentną szczepionkę
[więcej w: terapia cranio-sacralna, RTG panoramiczne, RTG panoramiczne Śródmieście ]

Powiązane tematy z artykułem: dinoprost RTG panoramiczne terapia cranio-sacralna