Mutacje K-ras i korzyści z Cetuksymabu w zaawansowanym raku jelita grubego ad 6

Pacjenci w grupie leczonej cetuksymabem wykazywali mniejsze pogorszenie po 16 tygodniach niż pacjenci z grupy leczonej podtrzymująco (średnia zmiana wyniku, -0,2 vs. -18,1 punktu, różnica, 17,9, 95% CI, 7,6 do 28,2; 0,001). Wśród pacjentów ze zmutowanymi nowotworami K-ras nie stwierdzono istotnej różnicy w globalnym stanie zdrowia między grupą cetuksymabową a grupą opiekuńczą po 8 tygodniach (średnia zmiana wyniku, odpowiednio -4,7 i -9,6 punktów, różnica 4,9; 95% CI, -4,2 do 14,0; P = 0,53) lub 16 tygodni (średnia zmiana wyniku, odpowiednio -9,5 i -13,9 punktów, różnica, 4,4, 95% CI, -9,2 do 17,9; P = 0,62). Wpływ statusu mutacji w Grupie Wsparcia i Opieki
Ryc. 3. Ryc. 3. Krzywe Kaplana-Meiera dla całkowitego przeżycia według stanu mutacji K-ras u pacjentów otrzymujących samodzielną opiekę. W grupie opieki podtrzymującej nie było istotnej różnicy w całkowitym przeżyciu pomiędzy pacjentami z guzami typu dzikiego K-ras a tymi z mutacjami nowotworów K-ras. Jak pokazano powyżej, mediana przeżycia całkowitego wśród pacjentów ze zmutowanymi guzami K-ras wynosiła 4,6 miesiąca, w porównaniu z 4,8 miesiąca wśród pacjentów z guzami typu K-ras typu dzikiego, z rocznym wskaźnikiem przeżycia wynoszącym 19,6% i 20,1%. , odpowiednio (współczynnik ryzyka zgonu u pacjentów z mutacjami K-ras, 1,01, 95% CI, 0,74 do 1,37, P = 0,97) (rysunek 3). Średni czas przeżycia bez progresji choroby wynosił 1,8 miesiąca i 1,9 miesiąca dla pacjentów z mutacjami i guzami typu dzikiego K-ras, odpowiednio (współczynnik ryzyka dla progresji, 1,12, 95% CI, 0,84 do 1,49, P = 0,46). Różnice pozostały nieistotne po korekcie o inne czynniki określone w protokole (skorygowany współczynnik ryzyka zgonu, 1,33, 95% CI, 0,95 do 1,86, P = 0,10, skorygowany współczynnik ryzyka dla progresji, 1,24, 95% CI, 0,90 do 1,70; P = 0,19).
Dyskusja
Nasze odkrycia pokazują, że status mutacji genu K-ras jest związany z całkowitym przeżyciem wśród pacjentów z zaawansowanym rakiem jelita grubego, którzy są leczeni cetuksymabem po niepowodzeniu poprzedniej chemioterapii. Leczenie cetuksymabem w porównaniu z leczeniem podtrzymującym było związane z prawie dwukrotnym podwojeniem mediany ogólnej i przeżycia wolnego od progresji u pacjentów z guzami typu K-ras typu dzikiego. Nie zaobserwowano jednak istotnej korzyści w zakresie przeżycia z cetuksymabu wśród pacjentów z guzami, które miały mutacje K-ras. Kilka małych, retrospektywnych badań wykazało związek między stanem mutacji K-ras a reakcją nowotworu jelita grubego na cetuksymab.5-7,13 Leczenie innym przeciwciałem monoklonalnym skierowanym przeciwko EGFR, panitumumabem, porównano z opieką wspomagającą w fazie 3 badanie.14 Analiza K-ras wykazała, podobnie jak w przypadku naszych wyników, że korzyść związana z panitumumabem była ograniczona do pacjentów z guzami typu K-ras typu dzikiego.3 Grupa z guzami typu K-ras typu dzikiego miała progresję. korzyści z przeżycia wolnego od leczenia panitumumabem, chociaż ogólna korzyść z przeżycia nie została wykazana.
Zbadaliśmy również niezależny od leczenia efekt statusu mutacji K-ras. Kliniczne znaczenie mutacji K-ras różniło się w raportowanych badaniach, z których większość została naruszona przez małą próbkę
[więcej w: endometrioza, ginekolog Warszawa Śródmieście, ginekolog Warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: endometrioza ginekolog Warszawa ginekolog Warszawa Śródmieście