Mutacje K-ras i korzyści z Cetuksymabu w zaawansowanym raku jelita grubego czesc 4

Zastosowaliśmy model Coxa, z leczeniem, stanem mutacji K-ras i ich interakcją jako współzmiennymi, w celu oceny interakcji między leczeniem a stanem mutacji K-ras. Wszystkie podane wartości P są dwustronne i nie zostały dostosowane do wielokrotnego testowania. Wyniki
Charakterystyka pacjentów
Tabela 1. Tabela 1. Rozkład mutacji K-ras według grupy leczenia. Tabela 2. Tabela 2. Charakterystyka pacjentów włączonych do analizy mutacji K-ras. Spośród 572 pacjentów, którzy zostali poddani randomizacji, 287 zostało przydzielonych do otrzymywania cetuksymabu z dodatkowym wsparciem, a 285 zostało przydzielonych do samodzielnej opieki podtrzymującej. Łącznie 394 próbek nowotworów (198 z grupy cetuksymabu i 196 z grupy wsparcia) badano pod kątem statusu mutacji K-ras (stanowiąc 68,9% całkowitej populacji badanej). Próbki nowotworów od pozostałych pacjentów nie mogły zostać odzyskane pomimo naszych najlepszych starań; najczęstszymi powodami były brak zgody pacjenta, niewystarczająca tkanka oraz odmowa lub niezdolność laboratorium pochodzenia do uwolnienia tkanki do badań. Mutację K-ras wykryto w 40,9% próbek nowotworowych w grupie cetuksymab i 42,3% próbek nowotworów w grupie opieki podtrzymującej. Tabela pokazuje mutacje K-ras, które zidentyfikowaliśmy i rozkład według grupy leczenia. Tabela 2 podsumowuje wyjściową charakterystykę demograficzną i chorobową całej badanej populacji oraz pacjentów, którzy byli oceniani pod kątem mutacji K-ras. Grupa pacjentów z mutacjami K-ras i grupa z K-ras typu dzikiego była podobna pod względem cech wyjściowych, w tym statusu sprawności ECOG i innych zmiennych związanych z przeżyciem w analizie wieloczynnikowej. Rozkład tych cech wśród pacjentów, którzy byli oceniani pod kątem mutacji K-ras był podobny do tego w całej badanej populacji. W grupie opieki podtrzymującej 13 pacjentów miało naruszenie protokołu i przeszło do leczenia cetuksymabem. Cztery z nich otrzymywały cetuksymab przed progresją choroby, a dziewięć otrzymywało cetuksymab po progresji. Wszyscy pacjenci przypisani do grupy cetuksymabu i włączeni do analizy mutacji K-ras otrzymali cetuksymab.
Ogólne przetrwanie
Rysunek 1. Rysunek 1. Krzywe Kaplana-Meiera dla całkowitego przeżycia według leczenia. Panel A pokazuje wyniki dla pacjentów ze zmutowanymi nowotworami K-ras i panel B dla pacjentów z guzami typu dzikiego K-ras. Cetuksymab w porównaniu z najlepszą leczeniem podtrzymującym był związany z poprawą całkowitego przeżycia u pacjentów z guzami typu K-ras typu dzikiego, ale nie wśród pacjentów ze zmutowanymi nowotworami K-ras. Różnica w skuteczności leczenia w zależności od statusu mutacji była istotna (test na interakcję, P = 0,01).
Wśród pacjentów ze zmutowanymi nowotworami K-ras mediana całkowitego przeżycia wynosiła 4,5 miesiąca w grupie otrzymującej cetuksymab i 4,6 miesiąca w grupie otrzymującej leczenie podtrzymujące, z rocznym wskaźnikiem przeżywalności wynoszącym odpowiednio 13,2% i 19,6% (współczynnik ryzyka na zgon w grupie cetuksymabu w porównaniu z grupą podtrzymującą, 0,98, przedział ufności 95% [CI], 0,70 do 1,37, P = 0,89) (Figura 1A)
[podobne: opatrunek na rany, łódź psychologia, medical piła rejestracja ]

Powiązane tematy z artykułem: łódź psychologia medical piła rejestracja opatrunek na rany