Oczekiwana długość życia po zawale mięśnia sercowego, zgodnie z wynikami szpitala ad 7

Po zgrupowaniu szpitali z podobnymi miksturami stwierdziliśmy, że pacjenci leczeni w szpitalach o wysokiej skuteczności (tj. Niskie 30-dniowe standardowe wskaźniki umieralności z powodu ryzyka) żyli średnio od 0,74 do 1,14 lat dłużej po ostrym zawale mięśnia sercowego niż pacjenci leczeni w szpitale o niskiej skuteczności (tj. wysokie 30-dniowe standaryzowane współczynniki umieralności z tytułu ryzyka). Odkrycia te były spójne w różnych warstwach case-mix, co wskazuje, że związek pomiędzy wynikami w szpitalu a długoterminowymi wynikami pacjenta jest niezależny od kombinacji przypadków szpitalnych. Przewaga przeżycia dla pacjentów leczonych w szpitalach o wysokiej skuteczności wynikała z różnic w przeżyciu podczas pierwszych 30 dni po hospitalizacji, a następnie utrzymywała się podczas pozostałej obserwacji. Wcześniejsze badania wykazały podobnie, że korzyści z przeżycia związane z indywidualnymi terapiami występują w dużej mierze w ciągu pierwszych 30 dni, a następnie utrzymują się z czasem. W II Międzynarodowym badaniu przeżycia zawału (ISIS-2) i próbie Gruppo Italiano per lo Studio della Sopravvivenza nell Infarto-1 (GISSI-1), leczenie aspiryną i reperfuzją wiązało się ze znaczącym wzrostem przeżycia w ciągu pierwszych 30 dni po leczeniu. rok, który utrzymywał się przez 10 lat.21,22 Nasze badanie rozszerza te wyniki na krótkoterminowe pomiary wyników leczenia szpitalnego i pokazuje, że przewaga w zakresie wczesnego przeżycia osiągnięta przez szpitale o wysokiej skuteczności jest długotrwała. Jeśli szpitale o niskim standardzie ryzyka 30-dniowej standaryzacji śmiertelności osiągną niższą od spodziewanej śmiertelność przez zapobieganie śmierci przez pierwsze 30 dni, możemy spodziewać się wyższych długoterminowych wskaźników śmiertelności, a zatem krótszej oczekiwanej długości życia u 30-dniowych osób, które przeżyły. Zamiast tego, nasze odkrycia wykazały, że pacjenci leczeni w szpitalach o wysokiej skuteczności, którzy przeżyli okres ostrej choroby, nie stracili tej przewagi. Ewentualnie, jeśli szpitale o wysokich wynikach przyjmowały pacjentów o niższym ryzyku niż to, co zostało wychwycone przez model ryzyka, oczekiwalibyśmy, że krzywe przeżywalności będą nadal się różnić. Fakt, że krzywe przeżycia pozostają równoległe po pierwszych 30 dniach sugeruje, że powiązanie wczesnego funkcjonowania szpitala z wynikami jest wynikiem różnic w jakości, a nie resztkowych zakłóceń.
Nasze wyniki sugerują, że inwestowanie w inicjatywy mające na celu poprawę krótkoterminowych wyników w szpitalu może również poprawić wyniki pacjenta w perspektywie długoterminowej. Wiele wysiłków zmierzających do poprawy jakości skupiało się na poprawie procesów opieki nad ostrym zawałem mięśnia sercowego, 23,24, ale wysiłki te, choć ważne, nie doprowadziły do rozwiązania zmienności standaryzowanego ryzyka umieralności w szpitalach.11-14.25 , 26 Stwierdziliśmy niespójny związek między standaryzowanymi ryzykiem standartowymi wskaźnikami śmiertelności kwintylu a ostrym zawałem serca (tabela S4 w dodatkowym dodatku), co stwierdzono również we wcześniejszych badaniach. Prawdopodobnym wytłumaczeniem tej obserwacji jest to, że wielu pacjentów nie kwalifikuje się do zabiegu, środki te stanowią tylko wąski test jakości, lub czas obserwacji jest zbyt krótki, aby uchwycić efekt leczenia wyładowaniem.12 Kultura szpitala, organizacja struktura i współpraca między dostawcami również mogą być czynnikami przyczyniającymi się do wzrostu
To badanie ma kilka ograniczeń
[patrz też: dinoprost, laserowe obkurczanie pochwy, leczenie chrapania warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: dinoprost laserowe obkurczanie pochwy leczenie chrapania warszawa