Oczekiwana długość życia po zawale mięśnia sercowego, zgodnie z wynikami szpitala czesc 4

Analizę średniej długości życia przeprowadzono oddzielnie dla każdej warstwy mieszanki, aby umożliwić porównanie pacjentów przyjmowanych do szpitali z podobną mieszanką przypadków. W każdej warstwie mieszanki przypadku, umieściliśmy szpitale pod względem stopnia standaryzacji ryzyka i zgrupowaliśmy je w kwintyle (ryc. 1). Te kwintyle odzwierciedlają wyniki szpitala w 30-dniowej śmiertelności wśród szpitali o podobnej mieszance przypadków i były podstawową jednostką analizy dla wszystkich obliczeń oczekiwanego trwania życia. Użyliśmy terminów o wysokiej skuteczności i niskiej skuteczności , aby odnosić się do szpitali w najniższym i najwyższym 30-dniowym kwintywie śmiertelności, odpowiednio w każdej warstwie mix-case. Obliczenia długości życia
Średnia długość życia została zdefiniowana jako średnia przeżywalność i została obliczona jako powierzchnia pod krzywą przeżycia. Zastosowaliśmy trzyetapowy proces obliczania oczekiwanej długości życia (patrz sekcja Metody i Rys. Najpierw dopasowujemy oddzielny marginalny model proporcjonalnego hazardu Coxa w każdej warstwie case-mix. Model zawierał zmienne fikcyjne dla standaryzowanego ryzyka quintile i wieku pacjenta. Po drugie, narysowaliśmy spodziewane krzywe przeżycia osobno dla pacjentów w ramach każdego kwintyla- zacji standaryzowanego współczynnika ryzyka dla ryzyka i ekstrapolowaliśmy krzywe do wieku 100, stosując modele wykładnicze. Wybraliśmy modele wykładnicze, ponieważ brakowało informacji na temat kształtu krzywych przeżycia, dlatego wybraliśmy model o stałym zagrożeniu, który nie zakłada założeń dotyczących zmian funkcji zagrożenia w czasie. Po trzecie, obliczyliśmy średnie szacunki długości życia poprzez sumowanie obszarów pod indywidualnymi funkcjami Coxa i funkcji wykładniczej przetrwania. Następnie obliczyliśmy zaoszczędzone lata życia jako różnicę w oczekiwanej długości życia pomiędzy pacjentami leczonymi w szpitalach w kwintyle o najniższym standaryzowanym poziomie ryzyka i pacjentów leczonych w szpitalach w kwintylu o największej standaryzacji ryzyka, w każdej warstwie mieszanki.
Aby ustalić, czy różnice w długości życia pomiędzy kwintyliami śmiertelności standaryzowanymi według ryzyka można wyjaśnić różnicami w charakterystyce pacjentów i leczeniem w szpitalach, powtórzyliśmy powyższe obliczenia dotyczące średniej długości życia, dostosowując najpierw pod kątem cech klinicznych, a następnie pod kątem charakterystyki leczenia. Model kliniczny obejmował 35 charakterystyk związanych z czynnikami socjodemograficznymi, historią choroby, słabością i obrazem klinicznym. Model leczenia został skorygowany o te same zmienne, co w modelu klinicznym, oprócz terapii reperfuzyjnych, aspiryny i beta-blokerów przy przyjęciu. (Szczegółowe informacje na temat tych modeli można znaleźć w sekcji Metody w dodatkowym dodatku.)
Na koniec, aby ustalić, czy korzyść z przeżycia związana z przyjęciem do szpitala o wyższej skuteczności wystąpiła wyłącznie w ciągu pierwszych 30 dni, lub nadal wzrastała po 30 dniach, powtórzyliśmy nieskorygowane i skorygowane obliczenia dotyczące średniej długości życia tylko wśród 30-dniowych osób, które przeżyły. Zastosowano te same metody i zmienne towarzyszące w celu obliczenia oczekiwanej długości życia i lat życia u wszystkich pacjentów i osób, które przeżyły 30 dni. Oczekiwana długość życia została obliczona na podstawie czasu przyjęcia do ogólnej grupy i od 30 dni dla osób, które przeżyły 30 dni
[podobne: plastyka krocza, dygestorium, terapia cranio-sacralna ]

Powiązane tematy z artykułem: dygestorium plastyka krocza terapia cranio-sacralna