Trzy „niewygodne prawdy” o opiece zdrowotnej ad

Realistycznym – i na dłuższą metę najważniejszym – celem reformy systemu opieki zdrowotnej nie jest redukcja kosztów, ale spowolnienie tempa wzrostu. 2. Postęp w medycynie jest głównym powodem, dla którego wydatki na opiekę zdrowotną wzrosły o 2,8% rocznie szybciej niż reszta gospodarki. 3
Jednak postępy w interwencjach diagnostycznych i terapeutycznych były w dużej mierze odpowiedzialne za wzrost długości i jakości życia. Jak możemy zachować większość korzyści zdrowotnych wynikających z przyszłych postępów medycznych, jednocześnie spowalniając tempo wzrostu wydatków na opiekę zdrowotną. Czytaj dalej Trzy „niewygodne prawdy” o opiece zdrowotnej ad

Trzy „niewygodne prawdy” o opiece zdrowotnej

Silne argumenty przemawiające za kompleksową reformą amerykańskiego systemu opieki zdrowotnej były wielokrotnie podejmowane. Wysokie koszty opieki, duża liczba nieubezpieczonych osób i szybki wzrost wydatków rok po roku przekonały wielu, że nasz system to bałagan. Przeszkody w reformach są jednak liczne i złożone, a do tej pory okazały się nie do pokonania. Obecny impas musi ustąpić miejsca uznaniu, że poważna zmiana nie będzie już dłużej rozwiązaniem: będzie koniecznością. Rozbieżne interesy i wartości muszą znaleźć wspólną płaszczyznę i wszystkie strony muszą uznać, że status quo nie jest już zrównoważony, biorąc pod uwagę trzy niewygodne prawdy dotyczące opieki zdrowotnej. Czytaj dalej Trzy „niewygodne prawdy” o opiece zdrowotnej

Spowalniające wzrost kosztów opieki zdrowotnej – uczenie się od międzynarodowego doświadczenia cd

Przejście na system płatności powiązanych z odcinkiem opieki, który łączy usługi szpitalne i lekarzy w przypadku ostrych wizyt w Stanach Zjednoczonych, przyniosłoby 10-letnie oszczędności w wysokości 229 miliardów dolarów (patrz tabela). Kwestią zatem nie jest to, czy wiemy, jak zwolnić eskalację kosztów opieki zdrowotnej. Obfite międzynarodowe dowody, a nawet przykłady w Stanach Zjednoczonych, pokazują, że można jednocześnie osiągnąć wyższą jakość, lepszy dostęp i niższe koszty. Przeciwnie, Stany Zjednoczone zostały sparaliżowane przez partyjne podziały na poziomie rządu federalnego i zorganizowaną opozycję ze strony tych, którzy korzystają ze status quo. Kluczem do postępu może być zarówno administracja prezydencka zaangażowana w transformację systemu opieki zdrowotnej, jak i nowy proces polityczny, który jest lepiej odizolowany od politycznych nacisków ze szczególnym naciskiem. Czytaj dalej Spowalniające wzrost kosztów opieki zdrowotnej – uczenie się od międzynarodowego doświadczenia cd

Spowalniające wzrost kosztów opieki zdrowotnej – uczenie się od międzynarodowego doświadczenia ad

Musimy zapewnić, że nowa technologia przyniesie korzyści wykraczające poza istniejące technologie, współmierne z jej dodatkowymi kosztami. Inwestowanie w wiedzę potrzebną do usprawnienia procesu decyzyjnego i uwzględnienia informacji o względnej wartości klinicznej i opłacalności w projektowaniu świadczeń ubezpieczeniowych przyniosłoby szacunkowe 10-letnie oszczędności w wysokości 368 miliardów dolarów dla naszego systemu opieki zdrowotnej (patrz tabela) .3 Pozostajemy w tyle za innymi krajami uprzemysłowionymi w zakresie przyjmowania technologii informacyjnych.1,2 Tylko około jedna czwarta amerykańskich lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej ma elektroniczną dokumentację medyczną, w porównaniu z 90% w krajach takich jak Wielka Brytania, Holandia i Nowa Zelandia.1 Dania prowadzi krajową wymianę informacji na temat zdrowia, która zawiera wszystkie istotne informacje kliniczne pacjenta w repozytorium dostępnym dla pacjentów i wszystkich podmiotów świadczących usługi opiekuńcze. W Stanach Zjednoczonych przyspieszenie przyjmowania przez dostawców technologii informacji o zdrowiu z możliwością wspierania procesu decyzyjnego i dzielenia się informacjami na temat zdrowia pacjentów w ośrodkach opieki może być finansowane poprzez ocenę 1% składek ubezpieczeniowych i nakładów Medicare. Szacuje się, że początkowa inwestycja może zostać odzyskana po 7 latach, a szacowane oszczędności netto na system opieki zdrowotnej mogą osiągnąć 88 miliardów dolarów w ciągu 10 lat (patrz tabela).
Trzeci obszar, w którym Stany Zjednoczone znacznie różnią się od innych krajów uprzemysłowionych, to finansowanie i organizacja opieki podstawowej.2 Pacjenci w wielu innych krajach są zobowiązani do zapisania się do lekarza pierwszego kontaktu. Czytaj dalej Spowalniające wzrost kosztów opieki zdrowotnej – uczenie się od międzynarodowego doświadczenia ad

Spowalniające wzrost kosztów opieki zdrowotnej – uczenie się od międzynarodowego doświadczenia

Wysokie wydatki na opiekę zdrowotną i rosnąca liczba osób bez ubezpieczenia zdrowotnego odróżniają Stany Zjednoczone od innych krajów uprzemysłowionych. Stany Zjednoczone wydają dwa razy w przeliczeniu na mieszkańca, co inne duże kraje uprzemysłowione wydają na opiekę zdrowotną1, ale są jedynymi, które nie zapewniają prawie powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego. Nie osiągamy również dobrych wyników zdrowotnych, ani nie cenimy wydatków na ochronę zdrowia tak wysoko, jak to osiągamy w innych krajach (patrz wykresy). Stany Zjednoczone powoli uczą się od krajów, które systematycznie przyjmują politykę ograniczającą wydatki i podnoszącą wartość. Najważniejsze z nich to mechanizmy oceny porównawczej opłacalności leków, urządzeń, testów diagnostycznych i procedur leczenia; wdrażanie technologii informacyjnych, w tym elektronicznych repozytoriów informacji medycznych o pacjentach, w ośrodkach opieki; łatwy dostęp do podstawowej opieki zdrowotnej, w tym zorganizowane systemy opieki poza godzinami pracy; silna rola rządu w negocjowaniu płatności za opiekę; systemy płatności, które nagradzają opiekę profilaktyczną, zarządzanie chorobami przewlekłymi, koordynację opieki i wyniki zdrowotne, a nie objętość usług. Czytaj dalej Spowalniające wzrost kosztów opieki zdrowotnej – uczenie się od międzynarodowego doświadczenia

Co leży pod spodem

74-letni męski palacz został hospitalizowany z powodu przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego. Jego historia medyczna była godna uwagi z powodu wprowadzenia dwukomorowego rozrusznika do leczenia objawowej bradykardii sprzed 10 lat. Przedoperacyjny radiogram klatki piersiowej (panel A) podnosił podejrzenie uszkodzenia miąższu płucnego za rozrusznikiem. Oceniono radiogram klatki piersiowej uzyskany 6 miesięcy wcześniej (Panel B) jako wykazujący stymulator z odpowiednią pozycją ołowiu, ale bez aktywnej choroby płuc. Wykonano tomografię komputerową klatki piersiowej (panel C), odsłaniając jednorodną masę, mierzącą 4 na 5 cm, w prawym płucu i leżącą bezpośrednio za stymulatorem, ze znaczną adenopatią śródpiersia. Czytaj dalej Co leży pod spodem

Mutacje K-ras i korzyści z Cetuksymabu w zaawansowanym raku jelita grubego ad 7

W największej zgłoszonej serii mutacje K-ras w porównaniu z K-ras typu dzikiego wiązały się z ryzykiem śmierci zwiększonym o 26%. W szczególności mutacja w kodonie K-ras 12 z substytucją waliny dla glicyny (G12V), którą wykryto u 8,6% wszystkich pacjentów, miała znaczący wpływ na bezawaryjność i całkowity czas przeżycia.8,15 Mutacje w K- geny ras, kinaza B typu Raf (BRAF) lub 3-kinazy fosfatydyloinozytolu (PI3K) były również znacząco związane z krótszym czasem przeżycia w innym badaniu, w którym uczestniczyło 586 pacjentów.16 Mniej korzystne wyniki kliniczne, szczególnie krótsze przeżycie, były obecność mutacji K-ras w kodonie 13.11 W badaniu raka okrężnicy stopnia 3. nie stwierdzono związku z wynikiem, ale tylko 55 przypadków zostało przebadanych.17 W randomizowanym badaniu z zastosowaniem terapii panitumumabem w porównaniu z leczeniem podtrzymującym, potwierdzono analizę wieloczynnikową. ten typ K-ras typu dzikiego był istotnie związany z całkowitym przeżyciem, ale ponieważ większość pacjentów w grupie opieki podtrzymującej przekroczyła i otrzymała przeciwciało monoklonalne, gdy ich choroba postępowała, znaczenie K-ras-mut status ostateczny był ostatecznie niepewny.3 Zbadaliśmy związek statusu mutacji K-ras z przeżyciem wśród pacjentów z grupy wsparcia, u których nie należałoby spodziewać się działania cetuksymabu. Taka analiza stanowi najlepszą metodę oceny znaczenia zmiennej, ponieważ jej potencjalny efekt predykcyjny nie jest istotny. Czytaj dalej Mutacje K-ras i korzyści z Cetuksymabu w zaawansowanym raku jelita grubego ad 7

Mutacje K-ras i korzyści z Cetuksymabu w zaawansowanym raku jelita grubego ad 6

Pacjenci w grupie leczonej cetuksymabem wykazywali mniejsze pogorszenie po 16 tygodniach niż pacjenci z grupy leczonej podtrzymująco (średnia zmiana wyniku, -0,2 vs. -18,1 punktu, różnica, 17,9, 95% CI, 7,6 do 28,2; 0,001). Wśród pacjentów ze zmutowanymi nowotworami K-ras nie stwierdzono istotnej różnicy w globalnym stanie zdrowia między grupą cetuksymabową a grupą opiekuńczą po 8 tygodniach (średnia zmiana wyniku, odpowiednio -4,7 i -9,6 punktów, różnica 4,9; 95% CI, -4,2 do 14,0; P = 0,53) lub 16 tygodni (średnia zmiana wyniku, odpowiednio -9,5 i -13,9 punktów, różnica, 4,4, 95% CI, -9,2 do 17,9; P = 0,62). Wpływ statusu mutacji w Grupie Wsparcia i Opieki
Ryc. 3. Czytaj dalej Mutacje K-ras i korzyści z Cetuksymabu w zaawansowanym raku jelita grubego ad 6

Mutacje K-ras i korzyści z Cetuksymabu w zaawansowanym raku jelita grubego ad 5

Wśród pacjentów z nowotworami typu K-ras typu dzikiego mediana całkowitego przeżycia wynosiła 9,5 miesiąca w grupie cetuksymabu w porównaniu do 4,8 miesiąca w grupie leczenia podtrzymującego, z rocznym wskaźnikiem przeżywalności odpowiednio 28,3% i 20,1% ( współczynnik ryzyka, 0,55; 95% CI, 0,41 do 0,74; P <0,001). W modelu wieloczynnikowej regresji Coxa różnica ta pozostała znacząca po korekcie o potencjalne czynniki prognostyczne określone w protokole (współczynnik ryzyka, 0,62, 95% CI, 0,44 do 0,87, P = 0,006) (rysunek 1B). Wpływ cetuksymabu na przeżycie całkowite był istotnie większy u pacjentów z guzami typu K-ras typu dzikiego niż u pacjentów ze zmutowanymi guzami K-ras (P = 0,01 dla interakcji między stanem mutacji K-ras a przypisanym leczeniem). Przeżycie bez progresji
Rysunek 2. Rysunek 2. Czytaj dalej Mutacje K-ras i korzyści z Cetuksymabu w zaawansowanym raku jelita grubego ad 5

Mutacje K-ras i korzyści z Cetuksymabu w zaawansowanym raku jelita grubego czesc 4

Zastosowaliśmy model Coxa, z leczeniem, stanem mutacji K-ras i ich interakcją jako współzmiennymi, w celu oceny interakcji między leczeniem a stanem mutacji K-ras. Wszystkie podane wartości P są dwustronne i nie zostały dostosowane do wielokrotnego testowania. Wyniki
Charakterystyka pacjentów
Tabela 1. Tabela 1. Rozkład mutacji K-ras według grupy leczenia. Czytaj dalej Mutacje K-ras i korzyści z Cetuksymabu w zaawansowanym raku jelita grubego czesc 4