Wydalanie zarazków

Wydalanie zarazków Wydalanie zarazków dochodzi do: skutku przez przewód pokarmowy; zwłaszcza w zakażeniach jelitowych. Zarazki w dala nerki, z mlekiem, śliną, plwociną i potem. 2. Pasożyty Do chorób wywołanych zewnętrznymi czynnikami biologicznymi, należy zaliczyć również choroby: powstałe w związku z wtargnięciem i rozwojem pasożytów w ustroju, którymi szczegółowo zajmuje się parazytologia. Choroby pasożytnicze mogą być wywołane zarówno pasożytami zwierzęcymi jak i roślinnymi, np. Czytaj dalej Wydalanie zarazków

Nitkowiec ludzki

Nitkowiec ludzki (Wuchereria bancrofti). Jest to pasożyt żyworodny. Człowiek zaraża się przez ukąszenie owadów, które ssały krew chorego, zawierającą nitkowce. Larwy dostają się do naczyń i węzłów chłonnych, a stąd do krwi. Dojrzałe pasożyty wywołują zapalenie naczyń chłonnych i w następstwie słoniowaciznę skutkiem ich zaczopowania, Te pasożyty występują tylko w klimacie tropikalnym. Czytaj dalej Nitkowiec ludzki

Tasiemiec nieuzbrojony

Tasiemiec nieuzbrojony(Taenia saginata) a) Tasiemiec samotny, czyli SQ: liter (Taenia solium,) , żyje tylko w jelicie cienkim człowieka. Z kałem ludzkim dostają się jaja tasiemca do żołądka; świni, w którym rozwijają się larwy drogą naczyń krwionośnych przedostają się z przewodu pokarmowego do mięśni, gdzie otorbiają się jako wągry (cysticercus cellulosae). Rzadziej człowiek bywa żywicielem – pośrednim, jeżeli sam połknie jaja tasiemca, z których w przewodzie pokarmowym uwalniają się larwy. Dojrzały tasiemiec żyje w jelicie cienkim człowieka: przenosi się drogą spożywania surowego mięsa. c) Tlowcowy (Echinococcus granulosus, występuje w różnych postaciach. Czytaj dalej Tasiemiec nieuzbrojony

Zawartosc urohpertensyny w moczu zwieksza sie przy pozywieniu miesnym

Zawartość urohpertensyny w moczu zwiększa się przy pożywieniu mięsnym. Urohipotensyna rozpuszcza się w eterze i strąca alkoholem. Nagrzewanie do 1120 niszczy jej działanie trujące. Wprowadzenie dożylne tego ciała wywołuje zwężenie źrenic, spadek ciśnienia krwi oraz wymioty i biegunkę krwawą. We krwi po wprowadzeniu do niej urohpotensyny powstaje eozynofilia, limfocytoza, spada liczba krwinek czerwonych i zmniejsza się ich oporność. Czytaj dalej Zawartosc urohpertensyny w moczu zwieksza sie przy pozywieniu miesnym

Kwas acetooctowy

Kwas acetooctowy, kwas betaoksymasłowy i aceton występują w moczu naj częściej podczas cukrzycy. Powstają one wskutek niezupełnego utleniania tłuszczów w ustroju i ą poza tym wydalane w każdym stanie głodu węglowanowego, jak np. w głodzie zupełnym, przy długotrwałych wymiotach lub podczas diety składającej się tylko z tłuszczów lub białek. Barwniki żółci i sole kwasów żółciowych ukazują się w moczu w żółtaczkach. Barwniki pochodne hemoglobiny, jak np. Czytaj dalej Kwas acetooctowy

BIALKOMOCZ

Niekiedy jednak wystąpienie białka lub krwi w moczu nie jest wyrazem choroby nerek, gdyż mogą one przechodzić do moczu nawet w stanach fizjologicznych lub w sprawach chorobowych niezwiązanych z nerkami. BIAŁKOMOCZ Białkomocz albuminuria ma duże znaczenie w ustaleniu choroby nerek i ich czynnościowej wydolności, należy jednak pamiętać, że nawet w daleko posuniętych sprawach chorobowych nerek, jak np. w stwardnieniu nerek lub w okresie przewlekłego ich zapalenia, białka w moczu często nie stwierdza się. Pojawienie się j ego w moczu hie musi być oznaką choroby nerek. Może, bowiem ono przechodzić do moczu nawet w stanach fizjologicznych, jak to widzimy podczas ciężkiej pracy fizycznej, po kąpieli w zimnej wodzie, w miesiączce i w ostatnim okresie ciąży. Czytaj dalej BIALKOMOCZ

Waleczki ziarniste powstaja wskutek bialkowego zwyrodnienia nablonków kanalików nerkowych

Wałeczki ziarniste powstają wskutek białkowego zwyrodnienia nabłonków kanalików nerkowych z wytwarzaniem się drobnych lub grubych ziarenek białkowych. Ziarenka te najpierw gromadzą się w protoplazmie komórek zwróconych do światła kanalików nerkowych i stopniowo wypełniają całe ich światło wydalając się w postaci wałeczków. Pozostałe zdrowe części protoplazmy z jądrem są zdolne do odrostu. Kanalik nerkowy często zostaje całkowicie zniszczony po oderwaniu się jego elementów komórkowych i wydalony w postaci wałeczków. Zależy to od charakteru procesu patologicznego toczącego się w kanalikach nerkowych. Czytaj dalej Waleczki ziarniste powstaja wskutek bialkowego zwyrodnienia nablonków kanalików nerkowych

cisnienie krwi w naczyniach wlosowatych klebków nerkowych

Zasadniczą, więc właściwością krążenia krwi w nerce jest to, że kłębki nerkowe, jako sieć naczyń włosowatych, znajdują się pomiędzy dwoma naczyniami tętniczymi, co dawni autorzy nazywali rete mira bile, czyli cudowną siecią. Z powodu tych dwóch czynników anatomicznych, to jest podwójnego układu naczyń włosowatych i różnicy w przekroju naczynia doprowadzającego i odprowadzającego kłębka – ciśnienie krwi w naczyniach włosowatych kłębków nerkowych jest o wiele wyższe niż w naczyniach włosowatych innych narządów. Ciśnienie zaś w naczyniach włosowatych kanalików może być nawet niższe niż ciśnienie w naczyniach włosowatych gdziekolwiek w ustroju. W roku 1842 Bourman podał pierwszy opis głównych rysów histologicznych nerki. Wnioskował on z nich, że krew przechodząc pod wysokim ciśnieniem przez cienkościenne naczynia włosowate kłębka filtruje się w nim przepuszczając do światła torebki Bowmana wodę i sole. Czytaj dalej cisnienie krwi w naczyniach wlosowatych klebków nerkowych

Naczynia wchodzace do czesci korowej rozgaleziaja sie na boczne galazki

Naczynia wchodzące do części korowej rozgałęziają się na boczne gałązki vas ajjerens, które rozpadając się tworzą sieć naczyń włosowatych, czyli kłębek Malpighiego otoczony torebką Bowmana. Naczynia włosowate kłębka zbierają się w większe naczynie tętnicze nazwane naczyniem odprowadzającym v as elerens, które jest węższe niż naczynie doprowadzające. Zarówno naczynia doprowadzające, jak i odprowadzające zawierają w swoich ściankach liczne gładkie włókna mięśniowe, w związku, z czym mają one zdolność zwężania lub rozszerzania swego światła. Ma to szczególne znaczenie dla utrzymania odpowiedniego ciśnienia w kłębku nerkowym. Naczynia odprowadzające po wyjściu z torebki Bowmana znów rozwidlają się na naczynia włosowate, które oplatają kanaliki kręte zarówno bliższe, jak i dalsze. Czytaj dalej Naczynia wchodzace do czesci korowej rozgaleziaja sie na boczne galazki

TEORIE WYTWARZANIA MOCZU

TEORIE WYTWARZANIA MOCZU Cushny w oparciu o teorię Ludwiga wysunął nową teorię wydzielania moczu, która do dziś uważa się za najbardziej odpowiadającą potrzebom teorii i praktyki i najbardziej przejrzystą. Nazywa się ona teorią filtracyjno – reabsorpcyjna. Przyczyniły się do jej powstania między innymi badania polskich badaczy, zwłaszcza Sobierańskieeo. Teoria ta opiera się na tym, że kłębkach odbywa się zwykłe przesączanie wody i rozpuszczonych we krwi ciał stałych z wyjątkiem białka. Jest to tzw. Czytaj dalej TEORIE WYTWARZANIA MOCZU