stalosc stezenia tych cial w osoczu krwi

Zgodnie z teorią filtracyjno-reabsorpcyjną ciała progowe są wchłaniane w kanalikach nefronu, podczas gdy ciała nieprogowe są przepuszczane do moczu. Z powodu wchłaniania wody ciała nieprogowe ukazują się w moczu w wyższym stężeniu niż ciała progowe. W stosunku, więc do ciał progowych nerka spełnia czynność regulacyjną, utrzymując stałość stężenia tych ciał w osoczu krwi. Wchłanianie w kanalikach jest sprawą czynną i za podstawowy proces w kanalikach nerkowych należy uważać wywoływanie zmian w ciśnieniu osmotycznym płynu przepływającego przez kanaliki. Zwiększa się wtedy wydatkowanie energii, które jest uwarunkowane czynną pracą, jaką wykonuje tkanka nerkowa. Czytaj dalej stalosc stezenia tych cial w osoczu krwi

Naloksegol na zaparcia indukowane opioidami u pacjentów z bólem pozawałowym AD 3

Jedynie bisakodyl (od 10 do 15 mg, maksymalnie 3 dawki na epizod), a następnie jednorazowe zastosowanie lewatywy (jeśli to konieczne) zostały dopuszczone jako leczenie ratunkowe. Antagoniści opioidowi, mieszani antagoniści i silne inhibitory cytochromu P-450 3A4 i glikoproteiny P były zakazane. Badania przeprowadzono zgodnie z Deklaracją Helsińską i Międzynarodową Konferencją w sprawie Harmonizacji. Komitet ds. Czytaj dalej Naloksegol na zaparcia indukowane opioidami u pacjentów z bólem pozawałowym AD 3

Randomizowana próba hiperimmunizacyjnej globuliny zapobiegająca wrodzonemu wirusowi cytomegalii

Wrodzona infekcja ludzkim wirusem cytomegalii (CMV) jest główną przyczyną zachorowalności i umieralności. W niekontrolowanym badaniu opublikowanym w 2005 r. Podanie hiperimmunizowanej globuliny specyficznej dla CMV ciężarnym kobietom z pierwotną infekcją CMV znacznie zmniejszyło szybkość transmisji wewnątrzmacicznej, z 40% do 16%. Metody
Oceniliśmy skuteczność hiperimmunizacyjnej globuliny w badaniu fazy 2, randomizowanym, kontrolowanym placebo, z podwójnie ślepą próbą. Czytaj dalej Randomizowana próba hiperimmunizacyjnej globuliny zapobiegająca wrodzonemu wirusowi cytomegalii

W nerce metabolizm jest glównie utleniajacy

Czynne wydzielanie oznacza udział pracy chemicznej, czyli metabolizmu komórki w tym procesie. W nerce metabolizm jest głównie utleniający i dlatego właśnie nerka zużywa duże ilości tlenu. Te procesy, podobnie jak procesy wydzielania i wchłaniania, są wynikiem pracy żywego i biologicznie czynnego układu komórek nabłonkowych kanalików nerkowych. Jeżeli wprowadzimy do ustroju ciała moczopędne, to zużycie tlenu przez nerkę wzrasta 3-krotnie powyżej normy. Teoria Cushnego, chociaż ma dużo słabych punktów, jest jednak dotychczas najlepiej uzasadniona i wiąże w zasadzie teorię filtracyjną Ludwiga i wydzielniczą Bowmana- Heidenheima, gdyż Cushny uznaje przesączanie moczu w kłębkach, wchłanianie zaś w kanalikach uważa za proces czynny żywej komórki, co jest jednoznaczne z sekrecją, lecz w odwrotnym kierunku. Czytaj dalej W nerce metabolizm jest glównie utleniajacy

MECHANIZM WYTWARZANIA MOCZU

MECHANIZM WYTWARZANIA MOCZU Mechanizm wytwarzania moczu jest ściśle związany ze swoistą budową nerek oraz ich ukrwieniem. Nerka zbudowana jest z olbrzymiej liczby jednakowych i stosunkowo prostych elementów, które nazywają się nefronami. Nefron składa się z kłębka naczyń włosowatych, otoczonego torebką Bowmana, z bliższego kanalika krętego, zstępującej i wstępującej części kanalika prostego, czyli pętli Henlego, dalszego kanalika krętego i przewodu wyprowadzającego mocz do miedniczki nerkowej. Torebka Bowmana jest dwuwarstwową otoczką obejmującą kłębek, od której odchodzi kanalik. Ścianki kanalików są zbudowane z charakterystycznych komórek nabłonkowych, których powierzchnie boczne są ze sobą połączone wyrostkami. Czytaj dalej MECHANIZM WYTWARZANIA MOCZU

APOL1 Warianty ryzyka, wyścig i progresja przewlekłej choroby nerek

Wśród pacjentów w Stanach Zjednoczonych z przewlekłą chorobą nerek u pacjentów rasy czarnej występuje zwiększone ryzyko schyłkowej niewydolności nerek, w porównaniu z pacjentami rasy białej. Metody
W dwóch badaniach zbadano wpływ wariantów w genie kodującym apolipoproteinę L1 (APOL1) na progresję przewlekłej choroby nerek. W African American Study of Kidney Disease and Hypertension (AASK) ocenialiśmy 693 czarnych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek przypisywanych nadciśnieniu. W badaniu dotyczącym przewlekłej niewydolności nerek (CRIC) ocenialiśmy 2955 białych pacjentów i czarnych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (46% z nich miało cukrzycę) w zależności od tego, czy mieli 2 kopie wysoce ryzykownych wariantów APOL1 (grupa wysokiego ryzyka APOL1) ) lub 0 lub kopię (grupa niskiego ryzyka APOL1). Czytaj dalej APOL1 Warianty ryzyka, wyścig i progresja przewlekłej choroby nerek

Naloksegol na zaparcia indukowane opioidami u pacjentów z bólem pozawałowym AD 8

Ocena 3 lub więcej punktów była rzadka we wszystkich grupach (odpowiednio 3,8, 1,4 i 3,3% pacjentów w badaniu 04 i 2,2, 2,6 i 3,9% w badaniu 05). Dyskusja
Wyniki tych dwóch dużych badań fazy 3 potwierdzają skuteczność doustnie podawanego obwodowego antagonisty receptora ?-opioidowego naloksegolu do leczenia zaparcia indukowanego opioidami u pacjentów z bólem nienowotworowym. W obu badaniach naloksegol w dawce 25 mg był związany ze zwiększoną szybkością odpowiedzi (10 do 15 punktów procentowych więcej niż w przypadku placebo) w okresie 12 tygodni. W badaniu 04 naloksegol w dawce 12,5 mg był również związany ze znacznie wyższym odsetkiem odpowiedzi niż placebo. Czytaj dalej Naloksegol na zaparcia indukowane opioidami u pacjentów z bólem pozawałowym AD 8

Randomizowane badanie dawkowania warfaryny z udziałem genotypów AD 7

Nasza strategia algorytmiczna zmniejszyła prawdopodobieństwo nadmiernego leczenia przeciwzakrzepowego (INR ?4,0) we wczesnych stadiach leczenia przeciwzakrzepowego, jednocześnie skracając czas uzyskania terapeutycznego INR, co sugeruje, że podawanie genotypu może nie tylko okazać się bezpieczniejsze, ale może również skrócić czas leczenia. wymagane do stabilizacji podczas przyjmowania strategii obciążającej dawkę. Różnica średnich wartości INR między obiema grupami była najwyższa w pobliżu początku badania (Figura 1A), co jest zgodne z wcześniejszymi ustaleniami, że podawanie genotypowe ma największy wpływ na wczesnych etapach terapii warfaryną.25 Nasz projekt badania był zgodny z praktyką kliniczną w Wielkiej Brytanii i Szwecji pod dwoma ważnymi względami. Po pierwsze, algorytmy kliniczne nie są stosowane w żadnym kraju; w związku z tym badanie zostało zaprojektowane pragmatycznie w celu odzwierciedlenia praktyki klinicznej, oceniając potencjalne korzyści wynikające z podawania w oparciu o genotyp w porównaniu ze standardowym dawkowaniem. Czytaj dalej Randomizowane badanie dawkowania warfaryny z udziałem genotypów AD 7

Testowanie DNA na stołach multitarnych w badaniach przesiewowych jelita grubego i odbytnicy AD 9

Negatywny wynik testu DNA zmniejszył prawdopodobieństwo wystąpienia raka jelita grubego w większym stopniu niż negatywny wynik na FIT, z podstawowego ryzyka około na 154 (0,7%) do na 1675 (0,06%) po testach DNA i w 556 (0,18%) po FIT. Chociaż wysoka czułość jest najważniejszą cechą testów przesiewowych w kierunku raka, specyfika jest również ważna, ponieważ wpływa na liczbę osób, które mają pozytywne wyniki testu, z których większość będzie miała wyniki fałszywie dodatnie z powodu niskiej częstości występowania raka. Swoistość FIT (94,9 do 96,4%) przewyższała swoistość testu DNA (86,6 do 89,8%), przy fałszywie dodatnich wskaźnikach odpowiednio 3,6 do 5,1% i 10,2 do 13,4%. Pozytywne wyniki testu DNA zwiększyły prawdopodobieństwo wystąpienia raka jelita grubego z 0,7% do 3,7% w porównaniu z 6,9% dla FIT i zwiększyły prawdopodobieństwo wystąpienia zaawansowanej zmiany przedrakowej z 7,3% do 19,9% w porównaniu z 25,9% dla FIT. Czytaj dalej Testowanie DNA na stołach multitarnych w badaniach przesiewowych jelita grubego i odbytnicy AD 9

Oczekiwana długość życia po zawale mięśnia sercowego, zgodnie z wynikami szpitala czesc 4

Analizę średniej długości życia przeprowadzono oddzielnie dla każdej warstwy mieszanki, aby umożliwić porównanie pacjentów przyjmowanych do szpitali z podobną mieszanką przypadków. W każdej warstwie mieszanki przypadku, umieściliśmy szpitale pod względem stopnia standaryzacji ryzyka i zgrupowaliśmy je w kwintyle (ryc. 1). Te kwintyle odzwierciedlają wyniki szpitala w 30-dniowej śmiertelności wśród szpitali o podobnej mieszance przypadków i były podstawową jednostką analizy dla wszystkich obliczeń oczekiwanego trwania życia. Użyliśmy terminów o wysokiej skuteczności i niskiej skuteczności , aby odnosić się do szpitali w najniższym i najwyższym 30-dniowym kwintywie śmiertelności, odpowiednio w każdej warstwie mix-case. Obliczenia długości życia
Średnia długość życia została zdefiniowana jako średnia przeżywalność i została obliczona jako powierzchnia pod krzywą przeżycia. Zastosowaliśmy trzyetapowy proces obliczania oczekiwanej długości życia (patrz sekcja Metody i Rys. Czytaj dalej Oczekiwana długość życia po zawale mięśnia sercowego, zgodnie z wynikami szpitala czesc 4