Niski ciezar gatunkowy moczu

Niski ciężar gatunkowy moczu występuje w moczówce prostej, w niektórych chorobach układu nerwowego i we wszystkich tych sprawach, w których w związku z zaburzeniem przemiany wodnej więcej wody przechodzi do moczu. Napięcie powierzchniowe moczu obliczone w dynach wykazuje, że wynosi ono 56–73, przy czym jest ono niższe od napięcia powierzchniowego wody, które wynosi 75-83. Znaczne rozrzedzenie moczu, jak to widzimy w moczówce prostej, powoduje zwiększenie się napięcia powierzchniowego. Obecność w moczu barwników żółciowych, fenolu, ciał białkowych i wytwo-rów rozpadu białkowego zmniejsza napięcie powierzchniowe moczu do 150 % napięcia powierzchniowego wody. Mocz skręca płaszczyznę polaryzacji na lewo, o 0,1-0,9° co jest związane z różną zawartością w moczu kwasów glukuronowych i aminokwasów. Czytaj dalej Niski ciezar gatunkowy moczu

Zmetnienie moczu

Zmętnienie moczu stwierdza się również wtedy, gdy zawiera on krwinki czerwone, śluz lub większą ilość soli, które wypadają. Jeżeli w moczu znajduje się białko, to mocz mętnieje podczas gotowania. Zapach moczu świeżego jest słaby i przypomina zapach rozgrzanego wilgotnego siana lub bulionu, co zależy od składnika zwanego urynoidem. Zapach moczu może się zmieniać w zależności od obecności w nim rozmaitych ciał zarówno powstających w ustroju, jak i wprowadzonych do niego z zewnątrz. Na przykład wyciągi kozłka lekarskiego, czosnek, cebula nadają moczowi zapach właściwy tym ciałom. Czytaj dalej Zmetnienie moczu

Sole amonowe

Pierwsza dawka może być rozcieńczona z powodu zwiększenia ilości moczu, lecz jeżeli druga dawka nie zawiera 2 % , lub więcej mocznika, należy, sądzić, że nastąpiło zakłócenie czynności nerek. Inne ciała azotowe występują w moczu tylko, we względnie małych ilościach. Sole amonowe znajdują się w moczu zwykle w małym stężeniu, jednak w kwasicy mogą występować w większym stężeniu. Duża część amoniaku w normalnym moczu jest wytwarzana przez same nerki. Kwas moczowy znajdujący się w moczu powstaje z rozpadu kwasów nukleinowych. Czytaj dalej Sole amonowe

Kwas acetooctowy

Kwas acetooctowy, kwas betaoksymasłowy i aceton występują w moczu naj częściej podczas cukrzycy. Powstają one wskutek niezupełnego utleniania tłuszczów w ustroju i ą poza tym wydalane w każdym stanie głodu węglowanowego, jak np. w głodzie zupełnym, przy długotrwałych wymiotach lub podczas diety składającej się tylko z tłuszczów lub białek. Barwniki żółci i sole kwasów żółciowych ukazują się w moczu w żółtaczkach. Barwniki pochodne hemoglobiny, jak np. Czytaj dalej Kwas acetooctowy

BIALKOMOCZ

Niekiedy jednak wystąpienie białka lub krwi w moczu nie jest wyrazem choroby nerek, gdyż mogą one przechodzić do moczu nawet w stanach fizjologicznych lub w sprawach chorobowych niezwiązanych z nerkami. BIAŁKOMOCZ Białkomocz albuminuria ma duże znaczenie w ustaleniu choroby nerek i ich czynnościowej wydolności, należy jednak pamiętać, że nawet w daleko posuniętych sprawach chorobowych nerek, jak np. w stwardnieniu nerek lub w okresie przewlekłego ich zapalenia, białka w moczu często nie stwierdza się. Pojawienie się j ego w moczu hie musi być oznaką choroby nerek. Może, bowiem ono przechodzić do moczu nawet w stanach fizjologicznych, jak to widzimy podczas ciężkiej pracy fizycznej, po kąpieli w zimnej wodzie, w miesiączce i w ostatnim okresie ciąży. Czytaj dalej BIALKOMOCZ

Bialko przechodzace do moczu pochodzi z krwi

Białko przechodzące do moczu pochodzi z krwi. Mechanizm j ego rzechodzenia do moczu nie jest związany z większą przepuszczalnością naczyń dla białka, gdyż wtedy prócz białka mogłyby się znaleźć w moczu inne składniki, zwłaszcza o mniejszych wymiarach swojej drobiny, co jednak nie zdarza się. Białko ze krwi zostaje w stanach prawidłowych nerek wychwytywane przz komórki nabłonków kanalików nerkowych w komórkach tych białko ze krwi wchodzi w skład protoplazmy komórkowej i dopiero komórka na skutek zmiany czynności wydziela go do światła kanalików, skąd przechodzi ono do moczu. KRWIOMOCZ Krwio moczem haematuria nazywamy stan, w którym do moczu przechodzi w mniejszej lub większej ilości krew. Krwiomocz występuje nie tylko w zaburzeniach czynności nerek, lecz również wtedy, gdy sprawa chorobowa toczy się w okolicy nerki lub w drogach moczowych, a także w okolicy tych dróg i krew przedostaje się do nich z zewnątrz. Czytaj dalej Bialko przechodzace do moczu pochodzi z krwi

HEMOGLOBINOMOCZ

HEMOGLOBINOMOCZ Hemoglbino mocz haemoglobinuria występuje wtedy, gdy zhemolizowana krew przechodzi do moczu. W zasadzie hemoglobinomocz nie jest związany z uszkodzeniem nerek, lecz ze zmianami hemolitycznymi krwi. Przechodzenie jednak krwi zhemolizowanej przez nerki może uszkadzać elementy nerkowe wywołując białkomocz. Uszkodzenie nerek następuje nie tyle na skutek trującego działania hemoglobiny na nerkę, ile dzięki działaniu ciał trujących, powstających z rozpadu zrębu zhemolizowanych krwinek. Możliwe jest również, że ten czynnik, który wywołuje hemolizę krwi, może uszkadzać elementy nerkowe. Czytaj dalej HEMOGLOBINOMOCZ

Teoria Bowmna

Teoria Bowmna została rozwinięta w roku 1883 przez Heidenhaina, który stwierdził doświadczalnie, że pewne barwniki wprowadzone do krwi nie zjawiają się w torebce Bowmana, lecz w komórkach nabłonkowych kanalików, skąd przechodzą do moczu. Wynikałoby, więc z tych doświadczeń, że komórki kanalików są zdolne czynnie usuwać z krwi ciała wydzielając je do przepływającego przez kanaliki moczu. W roku 1844 Ludwig przedstawił teorię filtracyino – reabsopcyjną, która głosiła, że przesącz kłębkowy zawiera wszystkie stałe składniki ukazujące się potem w moczu, a następnie zostają one stężone podczas przechodzenia przez kanaliki. W kanalikach bowiem przesącz ulega zagęszczeniu przez dyfuzję odpowiedniej ilości wody i niektórych innych ciał, dla których kłębki SI przepuszczalne. Sprawia to, że woda i niektóre substancje przechodzą z powrotem do krwi. Czytaj dalej Teoria Bowmna

TEORIE WYTWARZANIA MOCZU

TEORIE WYTWARZANIA MOCZU Cushny w oparciu o teorię Ludwiga wysunął nową teorię wydzielania moczu, która do dziś uważa się za najbardziej odpowiadającą potrzebom teorii i praktyki i najbardziej przejrzystą. Nazywa się ona teorią filtracyjno – reabsorpcyjna. Przyczyniły się do jej powstania między innymi badania polskich badaczy, zwłaszcza Sobierańskieeo. Teoria ta opiera się na tym, że kłębkach odbywa się zwykłe przesączanie wody i rozpuszczonych we krwi ciał stałych z wyjątkiem białka. Jest to tzw. Czytaj dalej TEORIE WYTWARZANIA MOCZU

Naloksegol na zaparcia indukowane opioidami u pacjentów z bólem pozawałowym AD 3

Jedynie bisakodyl (od 10 do 15 mg, maksymalnie 3 dawki na epizod), a następnie jednorazowe zastosowanie lewatywy (jeśli to konieczne) zostały dopuszczone jako leczenie ratunkowe. Antagoniści opioidowi, mieszani antagoniści i silne inhibitory cytochromu P-450 3A4 i glikoproteiny P były zakazane. Badania przeprowadzono zgodnie z Deklaracją Helsińską i Międzynarodową Konferencją w sprawie Harmonizacji. Komitet ds. Czytaj dalej Naloksegol na zaparcia indukowane opioidami u pacjentów z bólem pozawałowym AD 3