Skuteczność szczepienia przeciwko paraliżowemu wirusowi wielozadaniczemu w Nigerii

Liczba przypadków porażenia dziecięcego porażeniem dziecięcym spadła w Nigerii od czasu wprowadzenia na nowo licencjonowanych jednowartościowych doustnych szczepionek przeciw wirusowi polio i nowych technik dostarczania szczepionek. Zrozumienie względnego wkładu tych szczepionek i lepszego pokrycia w przypadku spadku liczby incydentów ma zasadnicze znaczenie dla przyszłego planowania. Metody
Oceniliśmy skuteczność polową jednowartościowej doustnej szczepionki przeciw wirusowi polio i trójwalentnej doustnej szczepionki przeciw polio, stosując zgłoszoną liczbę dawek otrzymanych przez osoby z zespołem Heinego-Medina i przez dopasowane kontrole, które zidentyfikowano w krajowej bazie danych nigeryjskiej, w której 27 379 przypadków ostrego porażenia wiotkiego rejestrowane w latach 2001-2007. Nasze szacunki dotyczące zasięgu szczepionek i odporności wywołanej szczepionką były oparte na liczbie dawek otrzymanych przez dzieci wymienione w bazie danych, które miały porażenie spowodowane przez wirus polio.
Wyniki
Szacowana skuteczność jednej dawki doustnego wirusa polio i szczepionki doustnej polio o jednowartościowym typie wynosiła 67% (95% przedział ufności [CI], 39 do 82) i 16% (95% CI, 10 do 21) , odpowiednio, a szacowana skuteczność na dawkę trójwalentnej doustnej szczepionki przeciw poliomoczu przeciwko paralitycznemu poliomyelitis typu 3 wynosiła 18% (95% CI, 9 do 26). Czytaj dalej Skuteczność szczepienia przeciwko paraliżowemu wirusowi wielozadaniczemu w Nigerii

Jednoustrojowa szczepionka przeciw wirusowi polio typu 1 u noworodków ad 7

W dniu 0 prowokacji, 9,5% osobników (40 z 421) wydało wirusa polio typu 1, 12,1% (51 z 421) wydalonego wirusa polio typu 2, 6,7% (28 z 421) wydalonego wirusa polio typu 3 i 0,5% ( 2 z 421, oboje byli w grupie z monowalentną szczepionką) wydalili mieszaninę typu 2 i 3. W żadnej próbce kału nie wykryto wirusa polio typu dzikiego. Ogółem u 42,3% badanych niemowląt (161 z 381) w trakcie każdej wizyty po prowokacji wydalono wirusa polio typu – 32,7% (66 z 202) osób z grupy szczepionek monowalentnych w porównaniu z 53,1% (95 z 179) w grupie szczepionek trójwartościowych (P <0,001). Pacjenci w grupie otrzymującej monowalentną szczepionkę mieli niższe wartości wydalania niż te w grupie szczepionek trójwalentnych w każdym punkcie oceny (7, 14, 21 i 28 dni) po prowokacji (Tabela 3). Różnica w wydalaniu wirusa polio typu pomiędzy dwiema grupami była istotna przed prowokacją (dzień 0) (P = 0,03) i w dniu 7 po prowokacji (P = 0,001), ale nie w innych wizytach po wezwaniu. Czytaj dalej Jednoustrojowa szczepionka przeciw wirusowi polio typu 1 u noworodków ad 7

Jednoustrojowa szczepionka przeciw wirusowi polio typu 1 u noworodków ad 6

W grupie szczepionek trójwartościowych 32 z 54 osób (59,3%) z niskim poziomem przeciwciał matczynych uległo serokonwersji, w porównaniu z 29 z 136 (21,3%) z wysokim poziomem (P <0,001). Wśród osób z wysokim poziomem przeciwciał matczynych, różnice między serami w serokonwersji były znaczące (46,0% w grupie szczepionek monowalentnych vs. 21,3% w grupie szczepionek trójwartościowych, P <0,001). W grupie szczepionek trójwartościowych 56 z 67 osób (83,6%) z niskim poziomem przeciwciał matczynych typu 2 przeszło serokonwersję, w porównaniu z 62 z 123 (50,4%) z wysokim poziomem (P <0,001) i 21 z 105 pacjenci (20,0%) z niskim poziomem przeciwciał matczynych typu 3 przeżyli serokonwersję w porównaniu z 11 z 85 (12,9%) z wysokim poziomem (P = 0,27). W grupie z monowalentną szczepionką na serokonwersję istotny wpływ miał status socjoekonomiczny, a odsetek serokonwersji na wirusa polio typu wzrósł z 38,6% (22 z 57 osób) wśród osób, których matki otrzymały mniej niż 5 lat edukacji formalnej do 50,7% (36 z 71 osób) wśród tych, których matki otrzymały od 5 do 9 lat edukacji formalnej i 68,0% (70 z 103 osób) spośród tych, których matki otrzymały 10 lat lub więcej wykształcenia formalnego. Czytaj dalej Jednoustrojowa szczepionka przeciw wirusowi polio typu 1 u noworodków ad 6

Jednoustrojowa szczepionka przeciw wirusowi polio typu 1 u noworodków ad 5

Po losowym przypisaniu do grupy szczepionek jednowartościowych lub grupy szczepionek trójwartościowych osobnicy w dwóch grupach nie różniły się istotnie pod względem wyjściowej charakterystyki, seroprewalencji lub mian przeciwciał polio. Seropowalenność wynosiła 97,0% w grupie otrzymującej szczepionkę monowalentną i 95,8% w grupie szczepionki trójwalentnej w przypadku wirusa polio typu 1, odpowiednio 92,6% i 96,8%, w przypadku wirusa polio typu 2 i odpowiednio 82,3% i 86,8% w przypadku wirusa polio typu 3 (Tabela 1). Tabela 2. Tabela 2. Wskaźniki serokonwersji i mediany wzajemnego mian przeciwciał przeciwko typom 1, 2 i 3 wirusa polio po szczepieniu po urodzeniu i po 30 dniach oraz skumulowanych stawkach i mianach wzajemnych po 60 dniach, według badania. Czytaj dalej Jednoustrojowa szczepionka przeciw wirusowi polio typu 1 u noworodków ad 5